Na onze buurman gedag te hebben gezegd besluiten we om maar weer te gaan zwemmen.

Ook Greenpeace staat ons na aan het hart… Op het strand aangekomen zagen we dat er een walvis was aangespoeld. Met zn 3-en hebben we het beest terug de ze ingerold. Het was trouwens niet een van de limste walvissen… het bleef maar terugkomen! Dankzij onze vastberadenheid ging het dier na 2 uur spartelen eindelijk de zee in… Tijd voor ons om bij te komen en wat te gaan drinken!

De zwembad-bar is helaas gesloten. Vorig jaar schijnen er problemen te zijn geweest met alcohol…

Terug naar de kamer… er moet natuurlijk wel gedronken worden! Op tv is er weinig te zien. Opvallend zijn trouwens de anti-katholieke reclames van bijvoorbeeld Magnum, waar de paus overigens zelf nix van wil weten.

Ook verrassend nieuws… we kwamen na enig speurwerk ook achter de werkelijke roots van Ali B.

Omdat een hamburger van schapenvlees ook niet alles is… besluiten we uiteindelijk om maar te gaan dineren in het Hotel…

Daar aangekomen vinden we het de eetruimte er toch wel wat goedkoopjes uitzien… Ook de keuze is zeer beperkt en het eten wordt slecht gepresenteerd.

Nadat de kok ons niet serieus neemt… eisen we de manager te spreken. Maar ook deze man wou nix over onze klachten horen.

Na de oplichting en het niet aannemen van onze klachten, besluiten we snachts om 04.00 uur de roomservice maar wakker te bellen voor onze mega-bestelling

Niet alleen in Turkije was er duz groot nieuws.. ook Nederland was in de ban van een enorme ramp

Na de flesjes uit de mini-bar te hebben verstopt (anders krijg je nix nieuws) besloten we om naar de stad te gaan. Laten we maar nix zeggen over het openbaar vervoer Dit is KVDB… (voor niet-ingewijden: kloten van de bok)

We besloten om een xtje zelf te koken… op onze zoektocht door de straten van Kusadasi kwamen we uiteindelijk bij de lokale slager Onder het motto: Daar word ik niet vrolijk van…

Blijkbaar is de Keuringsdienst van Waren wat soepeler in Turkije wat betreft de koeling en hygiene van vlees. We zagen uiteindelijk op advies van onze buurman in het hotel, van het koken af te zien en namen genoegen met een McMohammed

Overigens… wij kwamen nog bekenden tegen… en… ze kunnen het nog steeds niet laten…

Er was dit jaar geen ontkomen aan… en dan heb ik het niet over de dames met net te veel haar… maar over OPLICHTING! Je weet wel… nix krijgen… en vele vele centjes betalen.

Na een zware dag aan het kapitale zwembad of het luxueuze van schooiers gezuiverde strand ben je natuurlijk toe aan een relaxte massage.

Van relaxen kwam helaas weinig… onze masseuse was meer een bottenkraker…

Na gebroken te zijn tijdens de massage… gingen we even naar de sauna. Na goede ervaringen in het verleden, hadden we deze x minder geluk

Na +/- 2 uur afzien… kwam de ultieme klap… 60 euri de man!!! Mag ik ff vangen??? Eerst wilden we niet betalen… maar nadat de staf overlegde met de bedrijfsleider van de sauna… hebben we maar betaald…

Na wat bronnen te hebben geraadpleegd… besluiten we om het r niet bij te laten zitten.
Samen met onze begeleiding besluiten we om op quads achter de PKK aan te gaan.

Al na korte tijd komen we r achter dat we worden gevolgd door n groep Fransen. Na diverse pogingen vliegt de quad van de Francaise dan ook einduluk door de lucht

Helaas heeft dit zoveel tijd gekost, dat we de terroristen uit het oog verloren.

DAG 4! Met luid kabaal worden we wakker gemaakt! De PKK heeft een aanslag gepleegd in Kusadasi. Vanuit ons raam kunnen we de rook goed zien. Even later horen we dat het hotel naast ons in de fik staat. Alle mensen worden ge-evacueerd naar ons hotel (Filmpje: rechtermuisknop, opslaan als)
Voor het hotel proberen 8 helikopters met water (Filmpje: rechtermuisknop, opslaan als) de brand te blussen. Vanaf dit moment geldt dan ook een zwemverbod.
Gelukkig houdt onze nieuwsdienst in Washington alles goed in de gaten

Daar zit je dan… op je hotelkamer te Mexicanen… Na 120 van
deze besluiten we maar met de taxi het uitgaansleven uit te proberen. Luistert U gerust even naar onze taxi-chauffeur TIP! (Filmpje: Rechtermuisknop, opslaan als)
Onze rijstleidster Myrthe van Essen (foto ontbreekt helaas :p) raadde ons Jimmy´s aan. Na een lang gesprek konden we eigenaar Seamus einduluk overtuigen dat we Ieren waren. Natuurlijk hebben we ook in Jimmy’s een videoowtje (Filmpje: Rechtermuisknop, opslaan als) gemaakt.

Als nette Nederlanders hadden wij een
bescheiden hoeveelheid aan koffers meegenomen.

Omdat we r uit zien als echte toeristen duurde het niet lang voordat de eerste dief zich meldde. Na een goedgecalculeerde nekslag gingen we naar de receptie waar we ons incheckten.

In een moment van onachtzaamheid (pak de Dikke van Dale r maar bij) en afgeleid door de sexy receptioniste, waren onze koffers opeens verdwenen.

Na een lange zoektocht besloten we maar naar onze hotelkamer te gaan. Daar aangekomen zagen we onze koffers staan. En de dief! Al snel hadden we de man overmeesterd en gingen we onze kamer binnen. En toen werd r aangeklopt… en wie stond daar??? Eerst stelen… en dan dit…

Zooww.. na een 4 uur durende vlucht in een veredelde bus… kwamen we aan op de “luchthaven” (hier komen we nog op terug) van Izmir. Allereerst wordt je natuurlijk door uiterst vriendelijke douaniers naar binnen begeleid om voor 10 euro een zogenoemd visum (lees: sticker) te kopen. Daarna gingen we met de OAD-Bus naar het Hotel. Onderweg kwamen we nog mensen tegen die bij een andere maatschappij hadden geboekt.
Maargoed… aankomst om iets na 13.02 uur in het 5 sterren KoruMar Hotel.

Ja… nu echt definitief… het vertrek… onder
escorte zijn we vertrokken naar Schiphol… uiteraard met n klein beetjuh gas op de plank. Bij de allerlaatste grenscontrole aangekomen blijken r toch weer mensen te zijn die per ongeluk iets vergeten zijn aan te geven. En het zijn altijd de mensen waarvan je het nie verwacht… verkleed als klein kind… Deze worden dan ook bikkelhard aangepakt… en terecht natuurlijk… want wij moesten r weer n kwartier op wachten.

En opeens… Leps weg… wij op zoek… gelukkig werd hij al snel gevonden